head-bannongkranak-min-1
วันที่ 4 มีนาคม 2021 11:15 AM
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านหนองขนาก
โรงเรียนบ้านหนองขนาก
หน้าหลัก » นานาสาระ » นิทาน เรื่องเศรษฐีกลายเป็นจระเข้

นิทาน เรื่องเศรษฐีกลายเป็นจระเข้

อัพเดทวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2021

นิทาน เศรษฐีกลายเป็นจระเข้

นิทาน นานมาแล้ว ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งมีชื่อว่าหมู่บ้าน ยมราช หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ใกล้กับบึ้งธรรมชาติบึ้งใหญ่ และในบึงใหญ่ก็มีจระเข้หลายตัวอาศัยอยู่โดยที่ ใกลๆ กับบึงจะเป็นลานจัดกิจกรรมของหมู่บ้าน ซึ่งไม่ว่าจะเป็นงานบุญหรืองานอะไรก็แล้วแต่ที่ต้องมีชาวบ้านมารวมตัวกันที่ตรงนั้นก็จะเป็นศูยน์รวมของชาวบ้านเรื่อยมา ตลอดหลายปีมาแล้ว

และหลังจากที่จัดงานเสร็จเรียบร้อยชาวบ้านก็มักจะนำอาหารพวกเศษหมูเศษเนื้อไปโยนให้จรเข้ในบึงข้างๆ ซึ่งทั้งคนและจรเข้ก็ผูกพันกันอย่างนี้เรื่อยมาโดยที่ไม่เคยมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นระหว่างคนในหมู่บ้านกับจรเข้ในบึงใหญ่เลย ในหมู่บ้านยมราชนั้นมีเศรษฐีคนหนึ่งชื่อว่าเศรษฐีทอง เขามีภรรยากับลูกสาววัย 12 ขวบ และมีคนรับใช้อยู่ 2 คน

ที่คอยทำงานทุกอย่างให้ซึ่งมีชื่อว่า ขาม และเขียงซึ่งในทุกปีที่มีการจัดวานบุญเศรษฐีทองก็มักเป็นพ่องานให้กับหมู่บ้านมาโดยตลอดครอบครัวของเศรษฐีทองจึงเป็นที่รู้จักทั้งกับคนในหมู่บ้าน และหมู่บ้านใกล้เคียง ในปีนี้เองก็ได้เวลาจัดงานบุญประจำหมู่บ้านอีกครั้งชาวบ้านได้มารวมตัวกันจัดงานบริเวณใกล้ๆ กับบึงใหญ่ และเป็นที่หน้าแปลกใจ

มากเพราะปีนี้กับมีจระเข้มากมายมารวมตัวกันอยู่ที่บึงใหญ่เหมือนกับว่าพวกมันมารอคอยอาหารที่ชาวบ้านจะนำไปให้เมื่องานบุญเสร็จสิ้น การจัดงานของหมู่บ้านยมราชนั้นผ่านไปได้ด้วยดี และขั้นตอนสุดท้ายที่ชาวบ้านจะต้องช่วยกันนั้นก็คือการนำอาหารไปให้กับจระเข้ในบึงใหญ่ซึ่งโดยปกติในทุกๆ ปีเหตุการณ์ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่สำหรับปี

นี้คงเป็นเพราะจรเข้มากันเยอะเลยทำให้ต้องให้อาหารกันมากสักหน่อย และในระหว่างที่โยนอาหารให้กับจระเข้อยู่นั้น ฝูงจระเข้ก็ได้กันแย่งกันกินอาหารจนน้ำในแม่น้ำนะเนแตกกระเซนทันใดนั้นจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่งก็ได้กระโจนขึ้นมาจากน้ำ และได้งับเข้าที่แขนของลูกสาวเศรษฐีทอง ที่กำลังยืนให้อาหารออยู่กับแม่ตรงริมตลิ่ง จรเข้ตัวนั้น

ได้กระชากร่างของเด็กหญิงให้ล่วงหล่นลงไปในบึงทรามกลางเสียงร้องด้วยความตกใจของภรรยาเศรษฐีทอง แล้วเธอก็พยายามดึงร่างของลูกสาวไว้จนทำให้ล่วงหล่นลงไปด้วยกันจากนั้นฝูงจรเข้ก็ลุมกันกัดกิน 2 แม่ลูกทรามกลางความตกตะลึงของชาวบ้านที่ถอยห่างออกมาจากริมบึงไม่นานนักเศรษฐีทองก็วิ่งมาถึงริมตลิ่ง และทันได้เห็น

แค่เสื้อผ้ากับภรรยา และลูกสาวที่ลอยขึ้นมาเหนือน้ำ เศรษฐีทองยืนตัวแข็งทื้อ และช็อคนิ่งอยู่อย่างนั้นส่วนขามกับเขียงก็ยืนตวสั่นอยู่ข้างทั้งคู่ตกใจมากเพราะไม่คิดว่าภรรยาของ เศรษฐีทอง และลูกสาวจะมาด่วนจากไปอย่างน่าอนาถเช่นนี้ เศรษฐีทองยังคงนั่งมองเศษเสื้อผ้าของลูกเมียในบึงด้วยอาการเหม่อลอยแล้วร้องไห้น้ำต่ไหลอยู่เงียบๆ

และขามกับเขียงก็ยังคงยืนอยู่ใกล้ๆ เขียงนั้นรู้สึกสงสารเศรษฐีมาก และเขาก็รู้ดีว่าหัวใจของเศรษฐีนั้นคงแตกสลายเพราะเมีย และลูกที่รักปานดวงใจมาด่วนจากไปอย่างไม่น่าเชื่อเขียงมองดูในบึงใหญ่ที่เห็นแต่น้ำสีดำเพราะรอบข้างนั้นมืดมิดไปหมดแล้ว และตั้งแต่บ่ายจนกระทั่งค่ำเขาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมแม้ชาวบ้านจะกลับกันไปหมดแล้ว

นิทาน

แต่เศรษฐีทองนั้นยังไม่ยอมกลับ “ท่านเศรษฐีกลับบ้านกันเถอะ” เขียงบอกเศรษฐีเบาๆ แต่ท่านเศรษฐีก็ยังคงนั่งนิ่งเงียบเขียงเลยหันไปพยักให้ขามช่วยบอก แต่ขามก็ได้แต่ส่ายหน้า และยืนปิดปากเงียบ “ข้าทำบุญทําบุญสุนทานมาตั้งมากมายให้อาหารพวกมันกินในทุกๆ ปีแต่มันกลับมาทำร้ายลูกเมียข้า” ขามและเขียงเมื่อได้ยินเศรษฐี

ทองพูดออกมาแบบนั้นก็รู้สึกไม่สบายใจนักทันใดนั้นเศรษฐีทองก็ลุกขึ้นยืนแล้วมองลงไปในบึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วเขาก็หันหลังเดินดุ่มๆ จากไปส่วนขามกับเขียงก็รีบวิ่งตามเศรษฐีไปในวันรุ่งขึ้นขาม และเขียงก็ถูกสั่งงานทันทีทั้งคู่รู้สึกแปลกใจมากกับท่าทางของเศรษฐีทองเพราะแม้จะมีแววตาโศกเศร้าเสียใจอยู่แต่ในแววตานั้นมีความโกรธ

แค้นสุมอยู่มากมาย และเศรษฐีทองได้สั่งให้ทั่งคู่ไปหาคนงานในหมู่บ้านมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เขียงนั้นอยากจะถามใจจะขาดว่าให้หาคนงานมาทำไมแต่เขาก็ไม่กล้าถามพอใกล้เที่ยงทั้งคู่ก็พาชายฉกรรจ์หลายคนมาพบเศรษฐีทองที่บ้านเมื่อเศรษฐีทองได้เห็นทุกคนก็มีสีหน้าพึงพอใจแล้วได้เอ่ยบอกกับทุกคน

“ข้าจะจ้างพวกเองขุดสระในที่ดินของข้า ไม่ต้องเป็นสระใหญ่มากและต้องขุดคลองไปจนถึงบึงใหญ่นู้น” เมื่อเศรษฐีทองพูดจบขาม และเขียงก็มองหน้ากัน และรู้สุกแปลกใจว่าเศรษฐีทองต้องการที่จะขุดสระ และคลองไปทำไมกันแต่พวกเขาก็ไม่กล้าซักถามอะไรแล้วได้นำชายฉกรรจ์ไปขุดคลอง และสระตามที่เศรษฐีทองสั่งทั้งหมด

ช่วยกันทำงานจนเวลาผ่านไป 1 เดือนเต็มสระข้างบ้านของเศรษฐีทอองก็เสร็จเรียบร้อยรวมทั้งคลองที่ต่อจากสระไปถึงบึงใหญ่ใกล้กับหมู่บ้านก็เสร็จเรียบร้อยเช่นกัน “พวกเอ็งจงไปเปิดดินที่กั้นคลองออกแล้วนำอาหารไปล่อจรเข้ให้มันว่ายน้ำเข้ามาในสระนี้” เมื่อจระเข้จากบึงใหญ่ได้กลิ่นอาหารมันก็ว่ายตามมาเพื่อจะกิน และสุดท้าย

จระเข้หลายตัวก็หลุดเข้าไปในสระข้างบ้านของเศรษฐีทอง และเศรษฐีก็สั่งให้ทุกคนช่วยกันถมดินปิดคลองไว้เหมือนเดิมชายหนุ่มในหมู่บ้าน และขามกับเขียงก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าเศรษฐีคิดจะทำอะไรกับจรเข้แม้พวกเขาจะไม่เห็นด้วยก็ตามแต่ไม่มีใครกล้าพูดทักท้วงอะไรหลังจากที่รับเงินค่าจ้างของเศรษฐีทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปแต่ก็มีอยู่คนหนึ่งที่ได้แวะมาคุยกับเขียง

“ข้าว่าเศรษฐีทองท่าจะเพียรไปแล้ว จะคิดแก้แค้นจระเข้รึยังไง จะไปทำมันทำไมเมียลูกที่ตายไปก็คงเพราะถึงคราวเคราะห์” เขียงได้แต่นิ่งเงียบไม่พูดโต้ตอบ เพราะเขานั้นก็ไม่เห็นด้วยแต่เพราะเขาเป็นแค่ลูกจ้างที่เศรษฐีให้ที่อยู่ที่กินมาหลายปีแล้วเขาเลยต้องปิดปากเงียบ และทำตามที่เศรษฐีทองบอกทุกอย่าง เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปฌปรดติดตามตอนต่อไป

 

อ่านบทความเพิ่มเติม > กระเป๋า

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
Banner 1
Banner 2
Banner 3
Banner 4